|
Dojrzewanie decyzji o przyłączeniu |
|
|
|
Jak ukazano w historii losy Fordonu i Bydgoszczy były ściśle związane. Razem
przeżywały okresy rozkwitu i klęsk. Od XIV w. stanowiły wspólne księstwo, potem
były zarządzane przez wspólnego starostę. Granica patrymoniów miejskich
przebiegała na linii Siernieczek-Czersko Polskie czyli dzisiejszych wiaduktów
warszawskich i magistrali węglowej. Po okresie zaborów i ośmiokrotnym
rozszerzeniu granic Bydgoszczy w 1920r. coraz bardziej realne stawało się
złączenie obu ośrodków.
Niemal natychmiast po odzyskaniu niepodległości ważyły się losy nazwy a nawet
istnienia Fordonu. W związku z przyłączeniem w kwietniu 1920r. do Bydgoszczy
kilkunastu osiedli podmiejskich, pojawił się projekt przyłączenia Fordonu. Rada
Miejska zajęła w tej sprawie niezdecydowane stanowisko, zaś na posiedzeniu 4 II
1921r. większością jednego głosu opowiedziała się ZA przyłączeniem. Decyzji
tej sprzeciwił się magistrat. Rozpatrywano też projekt zmiany nazwy miasta na
Wyszogród Wielkopolski lub Wyszogródek. Zamiast tego przyłączono w 1929r. do
Fordonu wieś Suczyn.
Przez wiele lat władze samorządowe Fordonu uwzględniając interesy sąsiedniej
Bydgoszczy i regionu wspierały starania Bydgoszczy o nadanie mu statusu
wojewódzkiego. 30 X 1924r. Rada Miejska Fordonu zaakceptowała plany
przeniesienia miasta i powiatu do województwa pomorskiego, ale pod warunkiem
zmiany lokalizacji siedziby Urzędu Wojewódzkiego z Torunia na Bydgoszcz.
W okresie przedwojennym granice Bydgoszczy znacznie przybliżyły się do Fordonu.
Zaledwie 4 km od rynku fordońskiego, a 3 km od rogatek leżała granica (na
wysokości Rometu).
Po wyzwoleniu w 1945r. ponownie podjęty był temat włączenia Fordonu w granice
Bydgoszczy (1947). Planu na razie nie zrealizowano, natomiast w 1949r.
przyłączono do miasta wsie: Pałcz i Zofin, mające silne powiązania gospodarcze
z Fordonem.
W 1964r. Wojewódzka Rada Narodowa uchwalając ogólny perspektywiczny plan
zagospodarowania Bydgoszczy oraz plan regionalny dla województwa bydgoskiego
przyjęła, że scalenie Bydgoszczy i Fordonu powinno dokonać się do 1970r. W
1969r. podjęto decyzję o lokalizacji i budowie na obszarze pomiędzy granicą
Bydgoszczy, a granicą Fordonu Zespołu Szkół Wyższych ATR. To był argument
przeważający o "fuzji" obu ośrodków.
Radni fordońscy przewagą głosów 15 za, 1 przeciw, 2 wstrzymujące przyjęli
projekt "fuzji". 1 stycznia 1973r. Fordon stawał się dzielnicą Bydgoszczy.
Za podjęciem takiej decyzji przemawiały następujące argumenty:
* Fordon był miasteczkiem satelitarnym, w którym działało wiele przedsiębiorstw
o charakterze wojewódzkim,
* Włączenie miało umożliwić budowę nowej dzielnicy mieszkaniowej na 80 tyś.
mieszkańców, koniecznej wobec braku wolnych terenów w Bydgoszczy,
* Instalacja wspólnych urządzeń komunalnych, poprawa warunków życia i pracy
mieszkańców Fordonu i sołectw przyległych,
* Etap realizacji programu zagospodarowania terenu przestrzennego na osi
aglomeracji bydgosko-toruńskiej
Fordon miał stać się lokalnym subcentrum milionowej aglomeracji bydgosko-
toruńskiej i skupiać 10-15% ludności aglomeracji i 25-35% mieszkańców "obszaru
węzłowego Bydgoszczy".
Po "fuzji" przemianowano 50 ulic fordońskich (wobec 83 istniejących) na nazwy
nie pokrywające się z nazwami ulic bydgoskich.
Najistotniejszą przyczyną włączenia Fordonu do Bydgoszczy była pilna potrzeba
znalezienia nowych terenów pod budownictwo mieszkaniowe. Szybki rozwój tego
budownictwa w latach 70-tych gwałtownie kurczył obszary możliwych inwestycji na
terenie Bydgoszczy. W tym czasie zabudowywano ostatnie wolne tereny w
Bydgoszczy Wyżyny, Wzgórze Wolności i Szwederowo. Przygotowano więc front
robót na kierunku "wschodnio-fordońskim".
O lokalizacji budownictwa na tym obszarze zadecydowało szereg czynników:
* teren stanowiły grunty V i VI klasy, a więc nie nadające się na uprawy
rolnicze, co w ówczesnych czasach stanowiło koronny argument
* brak zabudowy, możliwość dogodnego kształtowania komunikacji
* sprzyjające warunku geotechniczne
* możliwość lokalizacji elektrociepłowni i oczyszczalni ścieków
* obszar atrakcyjny krajobrazowo, położony na wysokim wiślanym brzegu,
urozmaicony kępami drzew i zielenią lasów, przez co dawał szansę utworzenia
dzielnicy o niepowtarzalnym charakterze o własnym indywidualnym obliczu
architektonicznym
* dobre skomunikowanie miasta z Bydgoszczą linią kolejową i rozbudowaną w
latach 60-tych 4-pasmową jezdnią.
* usytuowanie we wschodniej części Bydgoszczy strefy składowo-przemysłowej co
stanowiło potencjalne miejsce zatrudnienia dla mieszkańców przyszłej dzielnicy
* zaplecze rekreacyjne w postaci Wisły, wzgórz fordońskich i Ostromecka (pałace
i park w Ostromecku jako centrum kulturalne), bliskość Leśnego Parku w
Myślęcinku.
Osiedle Nowy Fordon było jednym z wielu osiedli planowanych w Polsce końca lat
70-tych. W każdym z miast regionu w tym okresie rozpoczynano wielkie inwestycje
mieszkaniowe. W Toruniu zabudowywano przyłączone uprzednio wsie Rubinkowo i
Skarpę sypialnie miasta, we Włocławku największe w mieście osiedle Południe,
w Inowrocławiu od 1976r. osiedle Rąbin przewidywane na 20 tyś. osób.
|
06:16 
15:49
